Blognaldur

2010-04-25T00:49:00.001Z

Engilbert starir á sturlun sína í speglinum. Þrírétta erótískur málsverður lekur niður herðar hans og brotlendir á nýmáluðu vatnslitaverki af gotraufum útsjávarfiska, við fætur hans. Himnarnir opnast og niður falla níræðar graðkerlingar, argandi af ótta og frygð. Engilbert grípur þær allar, undrast og rýmkast til ballar. Hann leggur þær mjúklega til jarðar og skvettir á þær vígðu vatni. Það rýkur úr þeim öllum. Hann bíður því ekki boðanna heldur gjörir þeim góðan danganda af fagmennsku og fimi.
Engilbert starir á sturlun sína í speglinum. Án átaka klýfur hann sig í tvennt með tiltölulega nýlegum lúsakambi og fjarar út...

2010-04-25T00:26:00.001Z

Sápaðu mig Sveingerður, rammur er fnykurinn.
Sápaðu mig Sveingerður, með lófastóru línklæði.
Sápaðu mig Sveingerður og skelltu þér svo í lordósu.

2009-06-17T02:53:00.003Z

Tendasonur djöfulsins stendur við hlið mér. Hann heldur á mynd af Önnu Mjöll og Leoncie og hótar að líkamna þær verði ég ekki við kröfu hans um að handmála mynd af hægðum almættisins er þær falla fram af hömrum. "Og þær munu syngja, vittu til. Sál þín mun brenna upp eins og polýesterþráður í kósangassloga."
Ég hef ekkert sagt, stari á kauða og mæli hann út.
"Ertu með besefa?" spyr ég að lokum. "Þrjá", segir kvikindið. "Eru þeir svartir?" spyr ég aftur. "Nei, bleikir" svarar dótturástmaður helvítisins. "Hefurðu rekið þá í nunnuþarma?" spyr ég. "Nei", segir vítisvenslabarnið. "Hahahaha" hlæ ég við, "þá ertu nú bara umrenningur og ölmusuþegi úr andlegum brunni ósóttra pantana í feigðarbrunni fáránleikans" Kölskasonurinn fer að þessu sögðu að kjökra og byrjar að hekla tátiljur á fáklædda púka. Hverfur loks í reyk. Þá bregð ég á leik og fer með níðvísur um bleik sem var brugðið.
Endar þá þessi stutta saga af mér og tengdasyni Satans.

2009-01-10T03:20:00.003Z

Ég er aur og sandur.
Ég er illkyhnja gandur.
Ég er frost.
Ég er funi.
Ég er allsherjar spuni.
Ég er sýra.
Ég er saur.
Ég er tvítóla gaur.
Ég er þang og þrumur.
Ég er þankalaus rumur.
Ég er sæði.
Ég er æði.
Og þú, þú ert bæði.

2009-01-10T03:16:00.003Z

Lögmál almættisins um ómálga hreðjar var svikið.
"Rakt, hlýtt og ómótstæðilega krefjandi" sögðu þær.
Hvar voru þær staddar... jæja..sei.sei...Dankinn brosir að þessu.

2008-11-22T01:56:00.004Z

Ragnar, andskotastu til að mylja lárviðarblöð ofan í taðmjólkina.
Þegiðu andsetna fól, annars myl ég þig ofan í rotþró.
Er þetta þitt andsvar góði?
Já, viltu andmæla því?
Þú ert andlaus með öllu.
Sál þín er andvana.
Andaðu rólega, andstutta tussa.

2008-11-22T01:24:00.002Z

Well, ekkert varð af árlegri októberfærslu. Klakinn fór fjandans til þann mánuðinn. Auðhyggjan andaðist. Ekki græt ég það, fann mig ekki í þeim veruleika. Vonandi kemur hann aldrei aftur. Ekki að það hafi haft áhrif. Ástæðan er sú að ekki verður bloggað í október þegar ártalið endar á átta.

Nú gáfublogga menn alveg hægri vinstri um lausnir og verðandi lík.
Hér verður djúpt á gáfublogginu og ekkert ritað um fé. Nú, nema sauðfé.
Það er alltaf hressandi að vippa sér að gaddavírsgirðingu og stara á sauðfé. Rollurnar stara á mann til baka, tómlega og japla á haddi jarðar, skakkmyntar. Þá stendur tíminn í stað.

2008-09-25T01:43:00.002Z

Við öskrum saman í tóminu, ég og þú.
Sólþurkaða mandaríntussa, kalla ég.
Komdu aftur, gólar þú.
Og svarið sem berst er bergmál frá gamalli tíð: Ég verð hér um hríð, ég bæði og tussan.
Þá lygnum við aftur augum og berjumst við sortann. Ljósin mín tvö bera af, vopna skæðust. Og er birtir á ný sé ég að þú er fallinn í valinn. Og eftir stend ég á vígvelli vitundar minnar. Einn, með ljósin mín tvö. Þau báru á þig kennsl og myrtu þig líka.

2008-09-06T02:17:00.002Z

"Í tóminu finnurðu ekki fyrir hjóminu" sagði Albert Vésteinsson fyrrverandi spámiðill við nautnalega yngismær sem afhélaði bílrúður með barminum. "Huh" sagði sú barmvædda í frostinu og og ræsti fákinn. Berti ærðist og skaut dömuna í tussuna. Já, í tussuna. Beint í sjálfa tussuna. Þetta er viðbjóður og vart farandi með á alneti. En kvikindið skaut hana banaskoti í tussuna. Tussan dó. Daman lifði. Berti gekk að henni og sagði: "Nú er tussan þín dauð". "Já", svaraði sú barmmikla og stundi: "hún er að minnsta kosti fjörlítil og rauð". "Ég get sagt þér það", sagði Albert, "að ég hef aldrei áður séð sköp kvenna verða fyrir banaskoti". "Nei", sagði daman, "þetta er ansi merkilegt".

Albert Vésteinsson og skautdauða barmfagra daman ákváðu að snæða saman hrátt kjötfars í fönninni og fara með dylgjur. Vel fór á með þeim og virtist sem andlát buddunnar hefði lítil áhrif á matarlystina. En í miðju átsins kafi, birtist þeim sýn á hafi. Til lands stefndi, maður sem hefndi, myrtra skapa. Betri tók að gapa. The cunt revenger tók land með hraði og fór á nokkrar dömur í dokkinni enda viðurnefndur hinn graði. Berti tók til fóta, en á vegi hans varð gjóta. Sú felldi hann ekki heldur sápa, sú hin sama og felldi Perry Groves ([gert til að auka kátínu eina lesanda síðunnar]). Sápan freyddi og Albert reiddi og reiddi hann umsvifalaust til höggs gegn budduhefndarlífverunni. Sú hafði reitt sig á það og sá við högginu með skildi. Þvínæst hjó hann Berta í klof upp og aftur í herðar niður. Skildu þá þeirra leiðir. Eðlilega.

Buddubanahefndarkappinn hélt aftur til sjávar, en barmdaman buddudauða til sveita. Nú ætla ég ykkur þá ánægju að veita, að hætta.

Takk fyrir lesturinn, Blognaldur.

2007-10-25T01:59:00.000Z

"Ég er fastur í andremmu örlaganna. Líkt og fiskifluga í hægðum miðaldra framsóknarkvenna. Örlögin ráðin."
Vilborg lapti síðasta sopann úr 20 cm kristalsglasinu, strauk af því mesta varalitinn og lokaði dagbókinni. Að því búnu reif hún af sér öll klæði og argaði: sæði. Vésteinn, meintur ástmaður hennar til marga ára, og staðfestur sambýlismaður, greip samstundis um nára og næríur og faldi sig í hjarni við húshornið. Villa samfarahjúkka, eins og vinkonur hennar kölluðu hana, lét engan bilbug á sér finna. Hún íklæddist iljaskjólu en var annars nakin og skundaði út. Samfarasafi hennar fraus við hnésbætur og stirndi á vökvann í tunglsljósinu. Vésteinn byrjaði að hýperventilera og ákallaði helstu verndarvætti og einstaka forynju. En allt fór á sama veg og áður. Vilborg reif Védda upp úr hjarninu og bar hann til bedda. Slík var hennar gredda að hún innlimaði hann freðinn. Vésteinn barðist um á tá og hvirfli en við það jukust nautnir Villu. Hann hreyfði sig þá hvurgi en þá heyrðist í durgi er falinn var yndir skáp: Ég skal limrassa þennan mann. Véddi var staddur í þríkanta víti og hætti að anda. Kvikindin tvö tóku á öllu sínu og mitt í þessari pínu sló hjarta hans sitt síðasta slag. Og nú er lag, að hætta.

Klaustursbleikja

2006-10-12T01:23:00.000Z

Klaustursbleikja er varasamur andskoti.

2006-10-10T01:04:00.000Z

Senn fer vetur í hönd. Sumarið á leið út, hugsanlega úr fæti eða í gegnum analinn. Veit ekki hvaða leið þar fer. Veturinn er tími Blognaldsins enda birtast honum þá óteljandi sýnir og sannleikur sem sumarið sveipar hulu. Nú er ráð að rita í gulu.

Blognaldur mun nú snæða súrmeti og fjallleginn innmat úr úlfahjörðum til að öðlast ritfærni á ný.
Nú þegar birtast honum sýnir af marglitum samkynhneigðum listamönnum að skrautskrifa níð um forynjur á álagasteina. Sögur af samlífi marglytta og meyja, mjaðmalistakvenna og peyja og jafnvel ástir mosa og mattadorsnillinga. En allar sögur og sýnir bíða fyrstu snjóa. Það verður því bið um hríð ...

2006-10-10T01:00:00.000Z

Blognaldurinn poppaði síðuna aðeins upp. Hægt að kommenta og öll veraldarsýra er velkomin. Handanheimabasi bannaður.

2006-10-10T00:58:00.000Z

Mengelation of high degree ...

2006-04-09T00:54:00.001Z

Bekka og Cho

"Er ég illkynja mein í vitund þinni" æpti Rebekka að fyrrverandi ástmanni sínum, Chin Cho Cha. Sá var margballa og mormónatrúar. "Hvort viltu halda mér eða sleppa þú ógurlegi undrafoli kínverskrar náttúru?"
"Ég hafna þér lúsuga hóra, þú er eitt sinn varst drottning minna óra. Merkilegt að þú skulir tóra eftir öll þessi mök og haldist enn rök. Ég hef marga belli og til að halda velli verð ég að sneiða hjá konum sem hafa legið með mínum sonum. Chin tók þig í gær, Cho í dag og Cha fyrir ári. Enn er lúsugur hans nári. Chas þ.e. Láttu þig hverfa þú víðskauta herfa."
Við þetta andsvar varð Rebekka snælduvitlaus. Hún rakaði skaut sitt og krika og hafði mök við álftir og blika. Er liðin var vika í hreðjum fugla hætti hún að rugla og gerðist rennilásasmiður í Næróbí. Skál fyrir því.

2006-04-09T00:39:00.000Z

Öldruð sms

I

Mörk raunveruleikans við viðbjóð hins erlenda þvags urðu ógreinilegri með hverjum dropa sem féll. Kettir umturnuðust og klóruðu nafn hins skítuga á kynfæri sín.

II

Taugasímar atorku minnar eru allir utan þjónustusvæðis. Vitundin dofin eftir stríðsöskur frumhvatanna. Í djúpinu skilst sannleikurinn frá mér í neti örlaganna.

III

...og upp úr gröfunum spruttu þeir sem óðir menn og ældu spínati. Kynmök englanna héldu sólinni í skefjum. Umlukin glerkúlu féll veröldin saman í lófa mér...

IV

Í golu úr rössum hinna tannlausu berst tvíballa lífvera í skaut skautadansarans Yrju Kress. Hún fagnar því og festir nakta álfa á lúsaber. Ljós blikka í álftum.

2006-03-25T00:30:00.000Z

Ég nem staðar við hægra gagnauga þitt og plasera þar grísku þarmasafti. Ég ota að þér hægri framlim af útdauðri skólpveru og pressuðum safa úr rottulungum. Ég leigi líkamspenslakonu til að maka á þig mannasaur og mengun. Þú ert viðbjóður. Drulla. Megir þú ráðvilltur í kindabuddum sulla. Megi gaddavírsvagínur riðlast á þér um ókomna tíð.

2005-01-22T01:23:00.000Z

Ég er úrbeinað fífl og úrhrak. Ég er snípur forsetarfrúar og gervifrauðplast. Ég er afsteypa endaþarms tunglfara. Ég er tunga togarasjómanns í koki framliðinnar gæru.

Þannig mælti Angantýr Blær Friðfinnsson þegar hann sá spegilmynd sína í fyrsta sinn. Svo jafnaði kappinn sig og seldi upp. Týri var hálfur Íri og háður dýri sem stal punghárum af öldungum. Hann skipti í sífellu um hnit og kvikindið elti yfir sand og móa. Vonlaust var fíflið að róa. Hann tók reyndar með sér að þróa undarlega list, hann hægði á sér og gat sjálfan sig kysst er hann sagði orðið ígletta. Merkilegur andskoti.

Móðir hans var norsk og minnti á þorsk, gapandi gála og óðamála. Hún sængaði hjá Finna sem gleymdi sig að kynna. Hann var stór og stundaði með henni hór við hafnarbakka. Eignuðust þau hafnarkrakka sem hafnaði þeim og stakk af út á haf meðan gaf. Sá settist svo að í Hafnarfirði og lauk gráðu í jóðli og útsaumi við afleitan orðstýr. En nú er dagur nýr að herja á vitund sagnamanns og ráð að fara í ból. Engin verða þar gól enda er hann einsænga. Góðar stundir, Blognaldur.

2004-07-29T00:12:00.000Z

Ég horfi á þig í gegnum nóttina. Frussa á spegilmynd þína í postulínvasa. Orga nafn þitt í gjallarhorni fáránleikans. Skrifa upp á andlát hugmyndarinnar um þig í hástöfum með blóði úr gómi mínum. Míg á grafir forfeðra þinna. Hlæ loks eins og rotta að rotþróarhreinsun. Sofna svo á ný án þess að hafa vaknað.

2003-10-25T02:21:00.000Z

Í endurteknum unaðsstunum hins færeyska taugalæknis, One Kart, leyndist grunnhljómur viðbjóðsstefsins KURÍTE KNATT. Smágerð limkvikindi gefa hljóminn frá sér og hafði One Kart étið slík kvikindi með því að merja þau í ætilegar einingar með ljósmyndasafni Geirlaugar frænku sinnar. Sú var önduð. Að því búnu lagðist hann með tveggja metra ástkonu sinni, Stelnekóvu, og hafði við hana hressileg mök. Stelnekóva eða Rakel Mist Ásbrandsdóttir, eins og hún var jafnan kölluð var vafin inn í loðfeld úr úlfsham og smurð með ábrystum. Jakob frá Mýrum hafði hannað skautgat á búninginn sem One Kart náði að nýta sér. Þau voru lengi að og svitnaði Rakel eins og hundur í heyrúllu. Eftir 17 mín og 46 sekúndur gaf One Kart frá sér hljóðin fyrrnefndu og við það fór rafmagn af Færeyjum.

Það kom sér afar illa fyrir Stíg frá sléttu sem var að rafgrilla ástmann sinn til 14 ára, Albert óða. Berti klikk hafði nefnilega gengið fram af Stíg þegar hann varpaði fingurbjargarsafni Stígs fram af björgum. Hann gat enga björg sér veitt þegar Stígur steig á stofnrana hans og sló hann í öngvit. Berti vaknaði í grillinu og var orðið ansi heitt þegar að One Kart byrjaði að góla og straumrof varð á eyjunum. Við það varð allt í góðu hjá peyjunum og sættir náðust.

Einnig náðust myndir af Eiríki Svanna þegar hann læddist ofan í sængurver hjá miðaldra hjónum og hóf að spila á geitastokk. Geitastokkur er eins og menn vita hljóðfæri Kölska og gerir menn viti sínu fjær af hreðjaspennu og löngum í Vicks túttusykur með sítrónubragði. Menn rjúka með greipar um grjón útí næstu smávöruverslun og heimta Vicks, en það er ætið uppselt. Þá selja menn upp af viðbjóði. Gísli birtist þeim þá, já sá frá Uppsölum, og frelsar þá með heyvarningi sem menn nudda milli fótanna og hneggja ískyggilega um leið. Þá líður mönnum vel, fara með vísur útigangsfólks og knapa og líða útaf í sæluvímu.
Eiríku Svanni átti Vicks og neitaði að fara úr verinu. Eiki bjó með þeim hjónum í ein fimmtán ár og hvarf aldrei úr verinu. Hann kramdist til bana í verinu þegar eyjaviðbjóðurinn Færi föskæri nauðgaði þeim hjónum fyrir misskilning.

Nú er mál að linni.

2003-10-04T02:25:00.000Z

Grímseyjarskelfirinn var snúinn aftur. Hann reis upp úr hafinu laust fyrir utan Grímsklett og skóf af sér þorskasaur og þara. Hann gekk vönduðum skrefum að glæsilegasta kletti Grímseyjar og rak besefann af afli í grjótið. Við það sökk helvítið. Grímseyjarskelfirinn rak þá við á nokkra sjófugla og fólk á særeki og hvarf þvínæst í hafið.

Hákon Aðalbjörnsson skytta kom sér fyrir í höfði Brynhildar Ragnarsdóttur aflfræðings á dögunum. Hann skýtur niður sérhverja hugsun sem hefur sig til flugs í huga hennar. Fyrir vikið er ekkert hugmyndaflug í kerlingunni. Það eina sem henni dettur í hug að gera er að raspa hákarl. Konna skyttu finnst sú hugsun of falleg til að hægt sé að skjóta hana. Viðkvæmur maður Hákon.

Laxeldisstöð Mávars og Magna gafst upp á bægslaganginum og hóf nýverið framleiðslu og ræktun á kynfærum í geimverur. Þau þykja falleg.

Indverska ljósmyndarafælan Agíra Nagasæjah háði athyglisvert spretthlaup við þrífættan kött á dögunum. Kötturinn Lugi Anoxi Bragarer hefur fót undir miðjum kviðnum sem gefur honum sérstaka spyrnu en lélegt jafnvægi. Sérfræðingar í kattajafnvægi festu því á hann jurtabollur til að auðvelda honum hlaupið. Lugi stakk kerlingarhelvítið af og meig á hana af ískaldri fyrirlitningu að hlaupi loknu. Agíra tók því vel.

Nú verður fjör í favorites möppunni hans Lárusar.

2003-09-12T01:23:00.000Z

Úff, er afar svartsýnn fyrir hönd mannsins um þessar mundir. Hvar getur maður sótt um að vera fluttur 200 ár fram í tímann? Vil nú reyndar taka nokkra menn með mér.

2003-05-02T01:40:00.000Z

Sigmund Freud

Á laugardaginn verður haldin ráðstefna til heiðurs Sigurjóni Björnssyni sálfræðingi. Fjallað verður um sálgreiningu. Sigmund Freud verður væntanlega fyrirferðarmikill í umræðunni enda gerði hann afar heiðarlega tilraun til að skilja hugarheim mannsins. Held að ekki hafi verið vasklegar fram gengið í leit að skilningi á háttalagi okkar. Kenningar Freud eru vitaskuld ekki óaðfinnanlegar. Enda vart hægt að búast við því að gerð verði fullnægjandi grein fyrir háttalagi mannsins. Forspá og stjórnun mannlegrar hegðunar er ekki innan seilingar og verður væntanlega aldrei. Freudarinn sýndi samt snilldarleg tilþrif sem ekki eiga sér hliðstæðu í sálfræðinni.

Sigurjón Björnsson hefur gert sér lítið fyrir og þýtt verk Freud á íslensku. Ekki hefur það verið létt verk. Hann er því vel að þessum heiðri kominn. Ég var við nám í sálfræði við HÍ þegar að Sigurjón lét af störfum. Rita um það síðar. Það var merkileg upplifun að mæta í tíma til hans eftir að hafa hlýtt á empíriskar þulur samkennara hans.

Ég verð að viðurkenna að ég hef blendnar tilfinningar til sálfræðinnar sem fræðigreinar. Það eru einkum 3 kappar sem sitja í manni eftir námið. Freud og Skinner, sem eru á vissan hátt andstæðir pólar í fræðunum, og svo norsarinn Smedslund sem hakkar í sig sálfræðibullara. Magnaður maður Smedslund.
Sálfræðin í dag, sem fræðigrein, nær sér líklega best á strik sem varðhundur heilbrigðrar skynsemi.

2003-04-25T01:18:00.000Z

Nef fyrir ísskápum

Sú ótæka heimilssvívirða andlát ísskápsins fór fram í vikunni. Skápurinn fílaði ekki stórinnkaup húsmóðurinnar á framandgrasi og súisíderaði.
Fjöltattúa ísskápafræðingur kom hér með gas og græjur og reyndi að blása lífi í hann en það var um seinan. Hjartað hafði gefið sig.
Arftaki hans er fundinn og verður ferjaður í hús við fyrsta tækifæri.

Narta hér í Beck's. Sá drykkur er tiltölulega laus við vöndun. Kældi helvítið í höndunum.

Nú herjar á mig ískyggilegt kvef. Það brakar og brestur í nösunum á mér. Geysilega hressandi að kvefast við og við. Furðulegt hversu hraustlega nefið hefur orðið yndir í baráttu skynfæranna um aðgang að meðvitundinni. Neflaus maður myndi fúnkera ágætlega. Afar mörg kvikindi reiða sig á nefið og útpælda greiningarmiðstöð þess. Nefjun mannanna er e.t.v. óþörf að mestu. Hugsanlega hafa nasirnar greiðan aðgang að heila okkar en sýna þá slægð að taka sveig fram hjá meðvitundinni sem er því grunlaus um starfsemi þess.

Finn lykt af svefni.

2003-04-19T09:29:00.000Z

Dvergurinn úr rekkju!

Jæja, er nú risinn úr rekkju, kl. 09. Ef ég væri 60 cm smærri mætti segja að ég væri dvergurinn úr rekkju.
Snáðinn fer hamförum í glímunni við leikföng hér á gólfinu. Étur þau flest.
Aðrir liðsmenn familíunnar sofa. Hef ekki hugmynd um hvað mig dreymdi í nótt. Það er djöfullegt. Jú, nú man ég það. Þvílík sýra. Margliða mannasýra og þeytingur um furðuheima þess sem aldrei gerist. Get eiginlega ekki greint frá draumum næturinnar, þeir eru of flóknir.
Ætla nú að herja á kælitæki heimilisins í leit að árbít.
Ætli séu einhverjar líkur á því að Hannes Hrólfsson bóndi arki nú um tún í leit að dýrbít?

2003-04-19T02:59:00.000Z

Hallur yndir hallarhöllun?

Nú er nótt. Föstudagurinn langi að baki. Kristur hékk með þjófum fyrir tæpum 2000 árum.
Hvort ætli sé vænlegra að liggja yndir líni eða liggja í víni á nóttu sem þessari?

Ég ætla yndir línið. Gerði mér nefnilega lítið fyrir seint á síðasta ári og eignaðist son. Hann vaknar árla. Ég ætla að vakna með kappanum samgleðjast honum í ótæmandi lífsgleði hans. Ég velti því stundum fyrir mér þegar ég horfi á hann iðandi af lífi og brosandi út að eyrum hvort að maður hafi í fljótfærni sinni misst sjónar af fjörinu í tilverunni. Hvort maður skipti út brosi fyrir bögg með hverju árinu sem líður. Maður verður þá orðinn þrælböggaður um fimmtugt. Og alveg svívirðilega fúll öldungur. Ef til vill getur maður gírað sig upp í bullandi gleði og kæruleysi, hoppað um grundir og sönglað almættinu dýrðarsöngva. Reyndar er ég afar sáttur við almættið. Ber blendnari tilfinningar til sjálfs míns. "Í auga þínu, allt í heimi ásýnd fær, eins þú horfir, eins það grætur eða hlær" sagði einhver Þjóðverji. Stundum sér maður ekki þetta bullandi fjör sem auðvitað blasir við.

Hvað er þá til ráða? Hugsanlega að ganga fyrr til náða. Ég er farinn að hallast að því. Hallast að höllun. Hef aldrei hallað mér í höll. Hvernig ætli það sé? Ætli séu til menn sem eru sérdeilis hallir yndir hallarhöllun? Vilja hvergi annar staðar halla höfði. Ætli séu til menn sem vegna lífræðilegra furðuglegheita geta alls ekki hallað höfði? Þurfa því að gista uppréttir?

Kettir er afspyrnuvandaðir svæflar. Sofna með listrænum tilþrifum hvar og hvenær sem er. Afar farsælt að sofna með slíkum öndvegisdýrum. Svo er hægt að kveikja á mali í þeim ef manni gengur illa að sofna sjálfum. Ef það svæfir mann ekki þá er einfaldlega einhver hundur í manni og tilgangslaust að reyna að sofna.

Well, hverf í svefn. ZZZZZZZZZZZZZZZZZ

2003-04-14T20:58:00.000Z

Dauði og gjöreyðing!

Langt líður á milli blogga hjá mér. Svo langt að innrás stórvelda í frumheima rúmast á milli þeirra. Afar dapurlegt fyrir manninn að útkljá deilumál með járni og púðri. Framtíðin mun væntanlega fellan þungan dóm yfir þessu stríði. Að vísu er afar líklegt að Saddi sé ómenni hið mesta en erfitt er að trúa því að eina leiðin til að fanga hann sé að sprengja sér leið að honum í gegnum þegna hans.

Alheimssýran hefur yfirgefið mig. Leita hennar um víðan völl.

2003-01-11T22:50:00.000Z

Jija!
Mættur til leiks á ný eftir töluvert hlé. Tilveran enn í föstum skorðum. Jörðin snýst í kringum Sólina og hákarlar svamla í höfum heimsins.
Hvarf inn í nývídd um tíma. Skálaði þar við gálur og ómenni. Rak við á bál með skröttum og meig á kirkjur. Hljóp um auðnina í rauðbrúnum sokkabuxum og öskraði: "Þetta er kjaftæði Hreggviður, kjaftæði." Málaði handrið með óskírðum bakarameisturum, Loftur og Löwe uppnefndu þeir sig og flissuðu. Bjargaði lífi skrautfugla sem höfðu grafið sig fasta í slátur. Vingaðist við skjátur. Sneri loks í samvídd okkar á ný.

2002-11-20T01:00:00.000Z

Þýska fartið
Þýski viðrekstrarþátturinn í barnauppeldi RÚV um daginn var hrein snilld. Sérstakt þegar að öldungurinn saug gasað hveiti upp í þarminn aftur. Afar vönduð tilþrif.

2002-11-20T00:56:00.000Z

Sætraðir
Undarleg sætröð herjaði á mig um nótt nýverið. Ég var staddur á sjúkrahúsi og var að fá niðurstöðu úr einhverri rannsókn. Leikarinn Willem Dafoe var læknir í þessum draumi og greindi mér frá því að rannsóknin hefði ekkert markvert leitt í ljós. Ég spurði hann þá umsvifalaust að því hvort að ekki gæti verið um hemólýtíska streptókokka að ræða. Dafoe kættist ákaflega við þessa uppástungu og ákvað að taka úr mér hálssýni. Sýnatakan fór þannig fram að kappinn tróð upp í mig 20 cm breiðri og líklega um 40 cm langri gúmmíeiningu, rak hana ofan í kok á mér. Ég átti, eins og gefur að skilja, afar erfitt með andardrátt við þessar aðfarir Dafoe og vaknaði í kjölfarið. Furðulegur draumur. Er að velta því fyrir mér hvort ég hafi verið að éta sængina mína í svefni. Kemur væntanlega í ljós ef ég skít fjöðrum næstu daga.

2002-11-15T14:01:00.000Z

Skita
Fátt dregur jafn hraustlega úr heimspekilegum þönkum og skita. Farsæl skita tæmir hugann og hinn efnislegi veruleiki tekur yfir. Hvernig ætli heimspekingar taki á þessum vanda? Ætli þeir skíti minna en annað fólk? Það væntanlega fátt jafn niðurdrepandi og að vera hugfanginn í leit að æðri veruleika þegar að kerfið sendir mann svo bara á settið til skitu. Aldrei hef ég heyrt talað um skitu andans. Draugaskitu er ekki getið í íslenskum þjóðsögum. Veit ekki með himneskar bókmenntir. Ólíklegt að eftirfarandi texti komi þar fyrir: "Kristur mælti af miklum eldmóði og viti, fræddi menn um Föðurinn og framtíð manna. En menn fylltust undrun og á hann litu er hann sagði: sorrý gæs, þarf að bregða mér frá vegna skitu." Hin dæmigerða skita og æðri veruleiki eiga ekki samleið.

2002-11-15T10:07:00.000Z

Lífveran Vlad
Hin vandaða lífvera Vlad er horfin. Afar forvitnileg lífvera. Geggjun hennar er úthugsuð.

2002-11-12T22:42:00.000Z

Ótrúlega svívirðilegt að svissnesk skólp slái Liverpool út úr Meistaradeildinni. UEFA ætti að sjá sóma sinn í að ógilda þessi úrslit hið snarasta.
Í leiðinni ætti UEFA að banna leikskipulagið 4-5-1.

2002-11-11T00:55:00.000Z

"Já, góðan dag, Ragnar Teódórsson hársnyrtir og raflagnaséni hér, ekki eigið þið til forhúðað saltvatn?"
"Haltu kjafti Hannes og einbeittu þér að sólinni!"

2002-11-09T14:45:00.000Z

Dala-Systurnar eru afspyrnuvel rakaðar. Sú yngri er með víst með gráðu í þarmarakstri. Gott að vita af því.

2002-11-07T02:29:00.000Z

Hversu stór hluti Sövik ættarinnar ætli sé sofandi þegar þessar línur eru ritaðar?
Það hefur sótt á mig gríðarþreyta við þessar skriftir. Mun fljótlega loka augunum og horfa á draumamyndbönd næturinnar. Maður þyrfti nú stundum að geta hraðspólað yfir draumana. Mig dreymdi t.d. síðustu nótt að ég fór inn í verslun til að kaupa skeið. Ég fann enga skeið enda staddur í glerverslun. Sérlega vandaður afgreiðslumaður tók sig til og smíðaði handa mér hnífaparasett með viðarhandföngum, útskornum. Fé mitt var af skornum skammti. Ég sagði manninum að mig vantaði bara eina skeið. Hann reyndi að malda í móinn og sem betur fer þá vaknaði ég við það. Djöfull er maður leiðinlegur ef mann dreymir bara skeiðarkaup. Furðulegt. Afar ósáttur við ímyndunaraflið þessa nótt.

Ég vonast til að dreyma vandaða erótíska drauma sem gerast í geimnum í nótt. Tími til kominn. Afar vönduð hönnun á geimgallabuddunum á köflum. Einnig væri farsælt að dreyma rímnakvöld með almættinu og aflraunastorknum Höffner. Sé það þó ekki gerast í bráð.

2002-11-07T02:19:00.000Z

Djöfull langar mig að bregða mér út í garð að urða nokkur hræ. Verst að í kringum mig er allt kvikt.

2002-11-07T02:15:00.000Z

Held mér nú vakandi. Hef komist að því að svefn hentar illa líkamsstarfssemi minni. Merkilegt að á þessari stundu liggja milljarðar kvikinda sofandi út um alla jörð.
Maður sofnar nú samt á endanum. Annars er nú mesta snilldin að reyna að sofna ekki eftir að maður hefur andað að sér svæfandi gasi. Maður verður að hugsa nýja hugsun á nokkura sekúndna fresti til að sofna ekki umsvifalaust. Ef það tekst ekki sogast maður í svefnheima á svívirðilega lymskulegan hátt. Maður skilur svo ekkert í því þegar maður kemst til meðvitundar á ný hvernig það fór fram hjá manni að maður var að sofna.

Á þessari stundu er sérstaklega líklegt að maður að nafni James hafi verið að skíta hraustlega einhvers staðar á hnettinum. Rétt eins og með svefninn þá eru menn dæmdir til skitu. Ætli sé til tæmandi listi yfir nauðsynlegar athafnir mannsins? Vandað að eiga þann lista. Ætli mök séu á þeim lista? Er maðurinn dæmdur til kynmaka? Jean Paul Sartre sagði að maðurinn væri dæmdur til að vera frjáls. Það var í siðferðislegum skilningi. Maðurinn hefur tilhneigingu til að líta ekki á sig sem dýr heldur sem nánast andlega veru að fullu. Ætli páfinn skíti hvítataði, saur hinna útvöldu? Við hvern teflir helvítið þegar að hann situr við skitu?

Fuglar njóta þeirra ótrúlegu forréttinda að geta skitið fljúgandi. Þeir geta fyrir vikið skitið á hvaða andskota sem er. Alveg hreint magnað. Fisksskitan er er aftur á móti fábreytileg og fjörlaus. Kannski lífga þeir upp á þetta með því að skíta á móti straumi og synda svo undan eigin saur.

2002-11-05T11:15:00.000Z

Ágætu lífverur!
Skilaboð bárust rétt í þessu að handan. Þau voru á þessa leið: "Ég er myrkrið, mýktin og hlýjan. Lútið forystu minni og berjið af ykkur klæði og aur. Fold mun af bergi hverfa. Afhendið utangarðsmönnum innyfli ykkar.

2002-11-05T10:03:00.000Z

Orð dagsins:
Hamfarasamfaraframfarir
-> Aukin gæði kynmaka í kjölfar hamfara, t.d. jarðskjálfta eða veðurofsa.

2002-10-28T16:43:00.001Z

Hvað í djöflinum er uglugufa?

2002-10-28T16:43:00.000Z

Jósafat Ragnarsson auðmaður er ekki fæddur enn. Furðuleg staðreynd.

2002-10-28T15:37:00.000Z

Hvaða andskoti ætli semji brandara ársins í ár?

2002-10-28T02:22:00.000Z

"Eru þetta ábrystir fröken Ragnheiður eða bara gömul mjólk?"
"Nei, þetta er hvítatað, saur hinna útvöldu"